Termijnen die kort zijn
Enkele termijnen zijn opvallend kort. Verzet tegen een strafbeschikking: veertien dagen. Bedenktijd na een vaststellingsovereenkomst: veertien dagen, of drie weken als de werkgever er niet op heeft gewezen. Bezwaar bij de IND: vier weken. Verzet tegen een verstekvonnis: vier weken na de eerste daad van bekendheid.
Iets ruimer maar even hard: zes weken voor bezwaar en beroep in het bestuursrecht, twee maanden voor het aanvechten van een ontslag op staande voet, drie maanden voor het opeisen van de transitievergoeding, en acht weken voor het aanvechten van een renovatievoorstel.
Verjaring en klachtplicht
Verjaring is de buitengrens. Een gewone vordering verjaart na vijf jaar, letselschade eveneens na vijf jaar met een absolute grens van twintig jaar, en een vordering tegen een WAM-verzekeraar al na drie jaar. Na een vonnis geldt twintig jaar.
Daarnaast bestaat de klachtplicht: wie een gebrek ontdekt, moet daarover binnen bekwame tijd klagen. Wat bekwaam is, hangt af van de situatie, maar stilzitten kost rechten, ook als de vordering zelf nog lang niet verjaard is.
Hoe termijnen worden bewaakt
Drie dingen voorkomen de meeste problemen. Noteer bij elk stuk de datum van ontvangst of verzending, want daar begint vrijwel elke termijn. Dien bij twijfel eerst een pro forma bezwaar of verzoekschrift in en vul de gronden later aan. En stuit een verjaring schriftelijk als een gesprek langer duurt dan verwacht.
Mediation, een klachtenprocedure of overleg met een verzekeraar schorten termijnen niet op. Dat is het punt waarop het in de praktijk het vaakst misgaat.